شێعر کوردی

خوەرئڵا تەنیا،ها مەتەڵ جاران نەنگم / چه‌ن شێعر له‌ مێهرداد زیبایی

خوەرئڵا تەنیا،ها مەتەڵ جاران نەنگم / چه‌ن شێعر له‌ مێهرداد زیبایی

  1 هێمنی کڕ دماێن ماراتۆنەو ڕێگاێ،ڕاخێز داخەو جسنێ،شاوەت سەرکوتیاێگه ک سەرچەمەێ ها وەیشت بێاوان عەرەبسان. تنی پاد پەتیەو زام هەێ ژن ژانەیل هەمیشان. بمرم ئڕا وەختەیل سکۆن پڕخووفێ که من پیا هامه وەراێوەرد؛ یه گەێ ئاخریەک کوناواجەیل، یه نام ئوتاق نمرچین کاروەدەس ئێدارەێگ، یه حەێن وڕامەێ بکەو نەکەێ شێخ ئایین، یه لایک وتار پۊچەڵد […]
کوڵ ئەمان دریژ  / مازیار نەزەربەیگی

کوڵ ئەمان دریژ / مازیار نەزەربەیگی

    گەپ و گوڕێگ لە بارەی کوڵەشێعر وە مدوو خوەنستن چەن شێعر لە «ئحسان نەجەفی»   کوڵەشێعر لەوای شێوەیل ترەک لە ژانڕەیل ئەدەبی، کەم تا کوت و بێ ناو و نیشان هەر لە زۊەو بۊە، ئەمان وە ئێ شێوە گ ئێمڕوو دۊنیمن، دۊای وە دی هاتن سەردەم مودڕن، ئەڕای خوەێ یەی قوڕنەی دیاری، ریک […]
ادبیات کوردی باشوری تلاشگرانی بی ادعا و پیشرو می‌خواهد / جلیل آهنگرنژاد

ادبیات کوردی باشوری تلاشگرانی بی ادعا و پیشرو می‌خواهد / جلیل آهنگرنژاد

  آنهایی که‌ با ادبیات امریکای لاتین و بویژه ادبیات داستانی آن سرزمین دمسازند، با تمام وجود حس کرده‌اند که پیوندی نانوشتنی بین دنیای روایات آنان با روایات رازآمیز این دیار تاریخی وجود دارد. وقتی «پدروپارامو» را ورق می‌زنی، یا در جاده‌های «صد سال تنهایی» به سمت ناشناخته‌ها می‌روی، نمونه‌اش را در نُه‌تُوی جغرافیای فرهنگی […]
مشرقانگی شعر و کرماشانیات فرهنگ / نگاهی به مجموعه دوبیتی کوردی «غمچان» اثر پریوش ملکشاهیان / فیض الله پیری

مشرقانگی شعر و کرماشانیات فرهنگ / نگاهی به مجموعه دوبیتی کوردی «غمچان» اثر پریوش ملکشاهیان / فیض الله پیری

  باید به گذشته نسبتا دور رفت. به قول محمد جواد محبت «گذشته است از آن حال و روزها سی سال»؛ البته 25 سال! سرکار خانم پریوش ملکشاهیان را در «انجمن ادبی الوند» به یاد می آورم که دغدغه شعر داشت؛ چنانکه خود سروده «عشق و دلش فقط شعر» بود و البته برای نسل جوان […]
دروه‌چ درد و عشق / از سلسله‌ یادداشت های علی رسولی بر کتاب وه‌فرینه‌گان

دروه‌چ درد و عشق / از سلسله‌ یادداشت های علی رسولی بر کتاب وه‌فرینه‌گان

  وقتی شعری می‌خوانم، منتظرم ببینم چه حسی، چه درکی و چه نوع احساسی ادراکی را در من ایجاد می کند. یا بهتر بگویم شعر و من با هم چه احساس و ادراکی را در من! می سازیم . ابتدا با بدبینی و شک شعر را می‌خوانم. شک دکارتی؛ که اساس شکل گیری هر ادراکی […]
تا دۊننەت ئێ مەردمه ڕا «نام خودا» کەن؟ / چه‌ن شێعر له‌ مووسا ئه‌مایی

تا دۊننەت ئێ مەردمه ڕا «نام خودا» کەن؟ / چه‌ن شێعر له‌ مووسا ئه‌مایی

  1 ڕا عشق وتم خڕ نەخوە دەورم ک م دانام دیمەت وە دڵم بۊت و منی ئێ دڵە دانام تا ناتمەسەو جی تو ئڕا چیتە ڕێیەو هەم؟ ئەر ئێقه خوسەت دیایگ دە م بۊشە م تا نام دە لا م نیەوێرن وە خوویی نام تو بیارن؟ ئێگل تو چڕیتەم هە دە لای کول کە […]
وارش، کنار ده‌روه‌چ تازه‌ / خوانش شعری از مجموعه‌شعر «وه‌فرینه‌گان» / علی رسولی

وارش، کنار ده‌روه‌چ تازه‌ / خوانش شعری از مجموعه‌شعر «وه‌فرینه‌گان» / علی رسولی

  جلیل آهنگرنژاد مرا به یاد خاطرات زیادی می اندازد: خاطره‌ی غزل‌های کوردی‌اش با مضامین و زبانی نو و اشعارش در مجموعه‌ی «نرمه‌واران» که علاوه بر داشتن زبان و ذهن نو، آن اشعار نوعی سبک جدید شعری در کوردی کلهری ایجاد کرده‌بودند. او خستگی‌ناپذیر طی این سالها، عرصه‌های زیادی در شاعری پیموده تا بلکه به […]
لاره‌که‌ر /  شێعرێگ له‌ مه‌سعوود ئسکه‌نده‌ری

لاره‌که‌ر / شێعرێگ له‌ مه‌سعوود ئسکه‌نده‌ری

  آنهایی که غروب‌های شلوغ و بی‌روح خیابان‌های کرماشان را رها می‌کنند تا به قله‌هایی مثل «فرخشاد» برسند، گهگاه در مسیر، با آوازهایی که روزگاری ساکن دشت‌های رهای روحشان بوده روبرو می‌شوند و حسی عمیق قلب‌هایشان را می‌فشارد. انگار تکه‌هایی از روحشان را در آن آوازهای سنتی جا گذاشته اند. صاحب یکی از این صداهای […]
په‌ڕاو! له‌ غوربه‌ت، هه‌واد ها سه‌رم / یادی از «محمد حیدر» شاعر کورد / جلیل آهنگرنژاد

په‌ڕاو! له‌ غوربه‌ت، هه‌واد ها سه‌رم / یادی از «محمد حیدر» شاعر کورد / جلیل آهنگرنژاد

    در جهان جانبخش هنر، هر کسی بر سر جای حقیقی خود می‌نشیند؛ همان جایگاهی که با خلاقیت، پشت‌کار و استعدادهای ذاتی خود به دست آورده است. در این میدان، تنها و تنها آثار هنری است که سند معتبری برای قضاوت ناظران به شمار می‌رود. در آشفته بازار مجازی امروز، چه بسا افرادی که […]
آنچه باید گفت! / یادداشت احمد حیدربیگی بر کتاب گُل بی واران محمد حیدر

آنچه باید گفت! / یادداشت احمد حیدربیگی بر کتاب گُل بی واران محمد حیدر

    در ابتدای دفتر «گُل بی واران» اثر زنده یاد محمد حیدر، آغازینه‌ای به قلم برادر شاعرش: زنده یاد احمد حیدربیگی آمده که خواندن دارد: «آنچه باید گفت!» کاری دشوارتر از این نیست که برادری بر کتاب برادر از خود بزرگترش دیباچه بنویسد.هر چند حقیقت باشد. به درستی نمی دانم برادرم که در جوانی […]